هنوز طنین صدایت در گوشم هست که خم میشدی تا آهسته در گوشم بگویی... دوستت دارم....!

به " تـــــــــــــو " کـــــه میرســـــم ...! مکـــث میکنـــــم ...! انگـــــار در " زیباییــ ــت " چیـــــزی را , جـــــا گذاشتـــــه ام ! مثلــــــــــا"... در صـــ ــدایت ... آرامـــــ ـــش ♥ در چشـ ــــم هایـــــت ... زندگـــــ ـــی ♥        

چـه تـلخ ! فـرزنـدت را بـه نـامِ مـن می خـوانی و هـمسـرت هنـوز فِـکر مـی کنـد دوسـتَـش داریـ ...

همیشه با کسی دردُ دل کنید که دو چیز داشته باشد یکی "درد" دیگری "دل" ! غیر از این باشد به تو میخندد

اعصابم این روزها عین بیسکویت شده … از اون بیسکویت هایی که یک هفته میمونه ته کیفت ، که یادت میره بخوریـــش … همون ته له میشه ، خورد میشه ، پودر میشه !

دلــم در آرزوی آمدنت میـمیرد رفتـی اینک آیـا باز میگردی؟ چه تمنـای محـالی دارم خنـده ام میگیـرد.  

چقدر دورتر از احساسم ایستاده ای!! آنجا که تو ایستادی صدای مرا هم نمیشنوی… چه برسد به دلتنگی..!!!

دستهــایم را محکمتر بگیـر من هنوز هم نمیخواهــم تورا... به دست خاطرات بسپارم...  

  سهـــم مـــن کــه نیستـــی... ســـهم قصــه هــای مـــن بمـــان... سهـــم فکـــر مــن... عــاشقــانه هــای مــن... .. سهــم خـــواب دستـــهای مـــن بمـــان از کنـــار مــن کــه رفتـــه ای... …از خیـــال مـــن نــرو …   سهـــم مــن کــه نیســتی سهـــم مـــن نمیشـــوی... ... سهــم دفتـــرم سهـــم واژ...

کبریتـهای سـوخته هـــم ، روزی درختــهای شـادابی بـوده اند.. مثل مـا ، که روزگـاری می خنـدیدیـم قبـل از اینـکه عـشق روشنـمان کنـد !

در دنـیـایـی کـه حـتـی روزی روح خـودم هـم تـرکـم مـیـکـنـد هـیـچ انـتـظـاری از دیـگـران نـیـسـت

سکوت …  و دیگر هیچ نمی گویم …!    که این بزرگترین اعتراض دل من است  به تو …  سکوت را دوست دارم  به خاطر ابهت بی پایانش …

روزی می رسد که درخیال خود جای خالی ام را حس کنی در دلت با بغض بگویی: کاش اینجا بود اما من دیگر به خوابت هم نمی آیم.

  دلم برای یکــــــــ نفر تنگ است... نه میدانم چه میکند نه می دانم اکنون کجاست... حتی خبری از غم و شادی اش هم ندارم.... لبخندش را ندیده ام .... گریه اش را ندیده ام ...... دستانش را نگرفته ام ... عطر تنش را نمی دانم ... فقط می دانم نیست و باید باشد ..      

  لحظه ی دیدار نزدیک است باز من دیوانه ام، مستم باز می لرزد، دلم، دستم باز گویی در جهان دیگری هستم های! نخراشی به غفلت گونه ام را، تیغ های، نپریشی صفای زلفکم را، دست آبرویم را نریزی، دل ای نخورده مست لحظه ی دیدار نزدیک است ..

  گاهى شبیه پاکن میشوى..! مى آیى و همه ى خوبیهایت را پاک و قلبم را مثل صفحه هاى چرک نویس پاره میکنى و میروى..! منهم گاهى شبیه مداد تراش میشوم خودم را میتراشم، آنقدر کوچک میشوم که تو چیزى از من نمیبینى به جز مشتى تراشه هاى بى ارزش..!

بعد از رفتنش موهایم را از ته تراشیدم .... خاطره ی دستانش داشت دیوانه ام میکرد....

وقتـی بـودی ، آنقـدر کـوچـک بـودی کـه در قلبـم جـا میشـدی . . . حـالـا کـه نیسـتـی ، اینقـدر بـزرگـی کـه تمـام دنیـا خـالـی اسـت . . !

میترسم از این که... روزی... یک جایی... من و تو... خیلی دور از هم، شب و روز در آغوش یک غریبه،بی قرار هم باشیم

آدم دو نـفـری احـسـاس امـنـیـت بـیـشـتـری مـی کـنـد . . . امـا "تـــو" شـخـصـیـت لـغـزنـده ای است ! هـمـه "تـــو" هـایـی کـه مـی شـنـاخـتـم یـک جـوری گـُم شـدنـد . . . آن هـا یـا جـیـم شـدنـد . . . ! یـا خـیـانـت کـردنـد . . . ! یـا مـثـل پـشـه از پــا در آمـدنـد . . . !